nieuws

Interview Nelson LOUIS

Zestig jaar onafhankelijkheid, welke gevoelens roept dat bij u op?

Ik heb altijd gezegd  dat ik honderd procent Belg ben, en 100 % Congolees, dus als er op 30 juni ergens gefeest  wordt : waarom zou ik niet mee doen?Ik ben 26 , ik ik ben hier opgegroeid: ik ben een echte Brusseleir , terwijl ik ook een echte Kinois ben.

Wat zijn uw mooiste herinneringen in Brussel?

Ik ben niet bij de scouts geweest want we gingen elke vakantie naar Congo. Ik heb heel veel basket gepeeld in een kleine club in St Job en daarna het Zuidpaleis. Ik ben opgegroeid in centrum Brussel. Ik word vaak aangezien voor Marokkaan. Ik vind dat grappig. Toen ik in Marokko was moest ik voortdurend uitleggen dat ik Belgo- Congolais was. Discriminatie is voor beide groepen even erg. Elke groep heeft zijn netwerk. Misschien heerst er bij Marokkanen meer familiegevoel.De Congolese diaspora is meer verspreid. Je moet niet vergeten dat er twee hoofdsteden zijn. Ik ben opgegroeid tussen jongeren die zeiden: ‘Mijn grootmoeder heeft stoemp gemaakt’ en andere die zich verheugden op de pondu van hun oma. Dat is Brussel. 

Hoe zou u Brussel beschrijven aan Congolezen die elders wonen?

Het zijn de jongeren die de vragen stellen en soms brengt dat ouderen in verlegenheid. Mijn familie die in Jette woont,  heeft meer problemen met Vlamingen dan met het koloniaal verleden.

Hoe zou u de Congolese aanwezigheid in Brussel graag gevierd zien worden?

Ik ben vooral blij dat er in  het onderwijs aandacht komt voor kolonisatie. Ik vind dat fijn. Wat standbeelden betreft; als er geen standbeelden zijn voor Hitler moeten er ook  geen zijn voor Leopold Ii. Ik zou het goedvinden als Lumumba een standbeeld kreeg. We weten allemaal dat België hem heeft vermoord. De keuze is: ofwel bouw je een standbeeld van iemand die miljoenen mensen heeft vermoord,  of van iemand die alleen onafhankelijkheid voor zijn land wou. 

Contextualiteit is ook belangrijk. Aan Legrand staat een standbeeld in wit marmer van een Afrikaanse man die verscheurd dreigt te worden door honden. Men fixeert zich op Leopold,  maar er is erger. Aan dat standbeeld is er niks, geen bord met uitleg.Niemand slaat er acht op.

Wat is uw wens voor Congolese/Afrikaanse Brusselaars?

De Congolezen hebben niemand nodig om te feesten. Wat anderen kunnen doen, is een beetje nieuwsgierig zijn.Ik denk dat het heel belangrijk is om de cultuur  van de diaspora te respecteren. De diaspora heeft de bruggen met het land van oorspong hoger gelegd. Ik hoop dat de passage makkelijker wordt in de toekomst. Ik  denk bijvoorbeeld aan samenwerking tussen ondernemers. Tegelijkertijd zeg ik aan neven die naar hier willen komen: kijk rond naar wat daar is. Als mensen dezelfde dromen blijven koesteren als 60 jaar geleden is er iets mis.